Inktvis Tube

De inktvissen (Cephalopoda) vormen een klasse dieren geschikt tot de stam der weekdieren (Mollusca). De wetenschappelijke naam, Cephalopoda, is identiek van het Grieks en betekent letterlijk koppotigen. Deze naam is zo gekozen omdat de armen zich in een kring rond de mond van het dier bevinden.
Inktvissen komen eenvoudig in zout water voor en leven in alle wereldzeeën. Ze zijn in staat om van kleur te veranderen. De meeste inktvissen groeien snel en hebben een kort leven, meestal leven ze maar een tot twee jaar, met als uitzondering verschillende diepzee- en poolsoorten en de nautilussen die veel ouder kunnen worden.
Ze bewegen zich voort door water in hun schoorsteenmantel te pompen dat ze krachtig weer uitpersen, langs het sifon. Alle inktvissen zijn carnivoren. Het voedsel bestaat voornamelijk uit vis, krabben, kreeften en weekdieren die met de zuignappen op hun grijparmen vangen. Ook zou je een kannibalisme willen doen.
Inktvissen worden vervangen door de positie van hun armen rond hun mond. Ze hebben acht armen met zuignappen, zeekatten en pijlinktvissen en hebben daarboven nog twee voedingstentakels. De enige uitzondering is dat Nautilus pompilius ongeveer 90 tentakels zonder zuignappen heeft.
Inktvissen hebben goede ogen met een torusvormig brein rond het darmkanaal. Ze hebben een verharde papegaaiachtige bek, daarboven hebben de meeste soorten ook nog een rasptong (de synthetische radula) om de prooi in stukjes te scheuren. De ingewanden en tere organen bevinden zich in de schoorsteenmantel (de gefrituurde ringen zijn verticale schijfjes van deze schoorsteenmantel). Zuurstof haalt de inktvis uit het water met behulp van kieuwen (2 tot 4), water wordt door het ritmisch bewegen van de schoorsteenmantel naar binnen gezogen en dan weer verwijderd langs de sifon. Deze sifon wordt ook gebruikt om inkt te spuiten en voor de uitscheiding.